လူးဝစ်ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် တရားဝင်အားသွင်း- သင်စစ်ဆေးနိုင်သော နည်းလမ်း

မော်လီကျူးများနှင့် ပိုလီအက်တမ်မစ်အိုင်ယွန်များအတွက် ဗဲလင့်စ်အီလက်ထရွန်များကို ရေတွက်ခြင်း

လူးဝစ်ဖွဲ့စည်းပုံတိုင်းသည် ဂဏန်းတစ်ခုဖြင့် စတင်သည်- နေရာချရန် ရရှိနိုင်သော ဗဲလင့်စ်အီလက်ထရွန်စုစုပေါင်းအရေအတွက်။ အဓိကအုပ်စုဒြပ်စင်များအတွက် ဗဲလင့်စ်အီလက်ထရွန်အရေအတွက်သည် 1–18 အုပ်စုနံပါတ်စနစ်၏ နောက်ဆုံးဂဏန်းနှင့် ညီမျှသောကြောင့် ကာဗွန်က 4၊ နိုက်ထရိုဂျင်က 5၊ အောက်ဆီဂျင်က 6 နှင့် ဟဲလိုဂျင်တစ်ခုစီက 7 ပံ့ပိုးသည်။ ဟိုက်ဒရိုဂျင်က 1 ပံ့ပိုးပြီး 2 ရှိသော ဟီလီယမ်သည် အုပ်စုနံပါတ်စည်းမျဉ်း၏ တစ်ခုတည်းသော ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။

အိုင်ယွန်၏ အားသွင်းက စုစုပေါင်းကို ပြောင်းလဲစေသည်။ အနုတ်အားသွင်းဆိုသည်မှာ အီလက်ထရွန်ပိုသည်ဟု ဆိုလိုသောကြောင့် အနုတ်အားသွင်းတစ်ခုစီအတွက် အီလက်ထရွန်တစ်ခု ထည့်ပါ။ အပေါင်းအားသွင်းဆိုသည်မှာ အီလက်ထရွန်ပျောက်ဆုံးသည်ဟု ဆိုလိုသောကြောင့် နုတ်ပါ။ အမိုနီယမ်အိုင်ယွန် NH₄⁺ တွင် ဗဲလင့်စ်အီလက်ထရွန် 5 + 4(1) − 1 = 8 ခုရှိပြီး ကာဘွန်နိတ်အိုင်ယွန် CO₃²⁻ တွင် 4 + 3(6) + 2 = 24 ရှိသည်။

မည်သည့်အရာမျှ မရေးဆွဲမီ ဤစုစုပေါင်းကို ရေးချထားပါ၊ ၎င်းသည် ပြီးမြောက်သော ဖွဲ့စည်းပုံကို စစ်ဆေးမည့် ဂဏန်းဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းပုံအရိုးစုကို တည်ဆောက်ပြီး အီလက်ထရွန်အတွဲများ နေရာချခြင်း

ဖွဲ့စည်းပုံအရိုးစုသည် မည်သည့်အက်တမ်က မည်သည့်အက်တမ်နှင့် ချိတ်ဆက်သည်ဟူသော ပုံစံဖြစ်သည်။ ဟိုက်ဒရိုဂျင်နှင့် ဖလိုရင်းတို့သည် နှောင်ကြိုးတစ်ခုသာ အမြဲနီးပါး ဖွဲ့စည်းသောကြောင့် အစွန်းအက်တမ်များဖြစ်သည်။ ဗဟိုအက်တမ်သည် ဟိုက်ဒရိုဂျင်မှလွဲ၍ အီလက်ထရွန်ဆွဲအား အနည်းဆုံးအက်တမ်ဖြစ်ပြီး ဖော်မြူလာတွင် တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်သော အက်တမ်ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ အောက်ဆီအက်ဆစ်များတွင် ဟိုက်ဒရိုဂျင်အက်တမ်များကို ဗဟိုအက်တမ်နှင့် မဟုတ်ဘဲ အောက်ဆီဂျင်နှင့် ပုံမှန်ချိတ်ဆက်သည်။

ဖွဲ့စည်းပုံအရိုးစု သတ်မှတ်ပြီးသည်နှင့် ကျန်အဆင့်များသည် အက်တမ်တစ်ခုစီ တည်ငြိမ်သောအရေအတွက်သို့ ရောက်စေရန် အီလက်ထရွန်များကို ခွဲဝေသည်။ ကာလ 2 အက်တမ်များ (C, N, O, F) တွင် ဗဲလင့်စ်အော်ဘီတယ်လေးခုသာ ရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အီလက်ထရွန် အများဆုံး ရှစ်ခုသာ ထားနိုင်ပြီး အော်ကတက်စည်းမျဉ်းသည် ၎င်းတို့အတွက် တင်းကျပ်သော ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

• အစွန်းအက်တမ်တစ်ခုစီကို ဗဟိုအက်တမ်သို့ တစ်ထပ်နှောင်ကြိုးဖြင့် ချိတ်ဆက်ပါ (တစ်ခုလျှင် အီလက်ထရွန် 2 ခု)။
• အစွန်းအက်တမ်များ၏ အော်ကတက်များကို အထီးကျန်အတွဲများဖြင့် ဖြည့်ပါ (ဟိုက်ဒရိုဂျင်သည် 2 ခုသာ လိုသည်)။
• ကျန်ရှိနေသော အီလက်ထရွန်များကို ဗဟိုအက်တမ်ပေါ်တွင် အထီးကျန်အတွဲများအဖြစ် ထားပါ။
• ဗဟိုအက်တမ်တွင် အီလက်ထရွန် 8 ခုထက် နည်းနေသေးလျှင် အနီးအက်တမ်ပေါ်ရှိ အထီးကျန်အတွဲတစ်ခုကို မျှဝေအတွဲအဖြစ် ပြောင်းကာ နှစ်ထပ် သို့မဟုတ် သုံးထပ်နှောင်ကြိုး ပြုလုပ်ပါ။
• စစ်ဆေးပါ- ရေးဆွဲထားသော အီလက်ထရွန်အရေအတွက်သည် ရေတွက်ထားသော စုစုပေါင်းနှင့် ညီမျှပြီး ကာလ 2 အက်တမ်တစ်ခုစီတွင် 8 ခုထက် မပိုပါ။

ကိုယ်စားလှယ်ဖွဲ့စည်းပုံများအကြား စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် တရားဝင်အားသွင်း

တရားဝင်အားသွင်းက နှောင်ကြိုးအတွဲတိုင်းကို ညီမျှစွာ ခွဲလျှင် ရေးပုံတွင် အက်တမ်တစ်ခုက ကြားနေလွတ်လပ်အက်တမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ အီလက်ထရွန် မည်မျှပိုင်ဆိုင်သည်ကို မေးသည်။ ဖော်မြူလာမှာ FC = V − N − B/2 ဖြစ်ပြီး V သည် အက်တမ်၏ ဗဲလင့်စ်အီလက်ထရွန်အရေအတွက်၊ N သည် ၎င်းပေါ်ရှိ နှောင်ကြိုးမဖွဲ့သော (အထီးကျန်အတွဲ) အီလက်ထရွန်အရေအတွက်ဖြစ်ပြီး B သည် ၎င်း၏နှောင်ကြိုးများရှိ အီလက်ထရွန်အရေအတွက်ဖြစ်သည်။ ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုရှိ တရားဝင်အားသွင်းများသည် အမျိုးအစား၏ စုစုပေါင်းအားသွင်းနှင့် အမြဲညီပြီး ပါဝင်ပြီးသား ကိန်းဂဏန်းစစ်ဆေးမှုကို ပေးသည်။

ဖွဲ့စည်းပုံများစွာက အီလက်ထရွန်ရေတွက်မှုကို လိုက်နာသောအခါ တရားဝင်အားသွင်းများ သုညနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သည့်တစ်ခုကို ဦးစားပေးပါ။ တရားဝင်အားသွင်းအချို့ ကျန်ရမည်ဆိုလျှင် ပိုကောင်းသောဖွဲ့စည်းပုံသည် အနုတ်တရားဝင်အားသွင်းကို အီလက်ထရွန်ဆွဲအားပိုများသော အက်တမ်ပေါ်တွင် ထားပြီး နှောင်ကြိုးချိတ်ထားသော အိမ်နီးချင်းများပေါ်တွင် သင်္ကေတတူအားသွင်းများ မထားပါ။

တရားဝင်အားသွင်းသည် တိုင်းတာထားသော အားသွင်း မဟုတ်ဘဲ စာရင်းကိုင်မှုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အီလက်ထရွန်ဆွဲအားကို လျစ်လျူရှုသောကြောင့် တရားဝင်အားသွင်းသုညရှိသော အက်တမ်သည် အမှန်တကယ်မော်လီကျူးတွင် သိသာသော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားသွင်းကို သယ်ဆောင်နိုင်သေးသည်။

နမူနာတွက်ချက်မှု- ဖော့စဂျင်းနှင့် ဆိုင်ယာနိတ်အိုင်ယွန်

ဖော့စဂျင်း COCl₂။ ရေတွက်ပါ- C က 4၊ O က 6 နှင့် Cl တစ်ခုစီက 7 ပံ့ပိုးသောကြောင့် စုစုပေါင်းမှာ 4 + 6 + 2(7) = 24 ခု ဖြစ်သည်။ ကာဗွန်သည် ဗဟိုအက်တမ်ဖြစ်သည်။ C မှ O နှင့် Cl တစ်ခုစီသို့ တစ်ထပ်နှောင်ကြိုးသုံးခုက အီလက်ထရွန် 6 ခုကို သုံးသည်။ O နှင့် Cl နှစ်ခုလုံး၏ အော်ကတက်များကို ဖြည့်ရာတွင် 3 × 6 = 18 ထပ်သုံးပြီး စုစုပေါင်း 24 ဖြစ်သောကြောင့် ကာဗွန်အတွက် အီလက်ထရွန် မကျန်ပါ။ ကာဗွန်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် 6 ခုသာရှိသောကြောင့် အထီးကျန်အတွဲတစ်ခုကို ဒုတိယနှောင်ကြိုးအဖြစ် ပြောင်းပါ။ O အထီးကျန်အတွဲကို ရွှေ့လျှင် C=O ရပြီး Cl အထီးကျန်အတွဲကို ရွှေ့လျှင် C=Cl ရသည်။

တရားဝင်အားသွင်းက နှစ်ခုအကြား ဆုံးဖြတ်သည်။ C=O ဖြင့် အောက်ဆီဂျင်တွင် နှောင်ကြိုးမဖွဲ့သော အီလက်ထရွန် 4 ခုနှင့် နှောင်ကြိုးဖွဲ့သော အီလက်ထရွန် 4 ခုရှိသည်- FC = 6 − 4 − 4/2 = 0။ Cl တစ်ခုစီတွင် နှောင်ကြိုးမဖွဲ့သော 6 ခုနှင့် နှောင်ကြိုးဖွဲ့သော 2 ခုရှိသည်- FC = 7 − 6 − 1 = 0။ ကာဗွန်တွင် နှောင်ကြိုးဖွဲ့သော အီလက်ထရွန် 8 ခုရှိသည်- FC = 4 − 0 − 4 = 0။ C=Cl ဖြင့် အစားထိုးလျှင် ထို Cl သည် 7 − 4 − 2 = +1 ဖြစ်လာပြီး တစ်ထပ်နှောင်ကြိုးဖြင့် O သည် 6 − 6 − 1 = −1 ဖြစ်လာသည်။ C=O နှစ်ထပ်နှောင်ကြိုးပါ သုညအားလုံး ဖွဲ့စည်းပုံကို ဦးစားပေးသည်။

ဆိုင်ယာနိတ်အိုင်ယွန် OCN⁻။ ရေတွက်ပါ- 6 + 4 + 5 + 1 = 16 ခု၊ ကာဗွန်က ဗဟိုဖြစ်သည်။ စီစဉ်ပုံသုံးမျိုးက ကာဗွန်ကို အော်ကတက်ပေးသည်- O=C=N, O≡C–N နှင့် O–C≡N၊ တစ်ခုစီတွင် O နှင့် N ပေါ်ရှိ အော်ကတက်များကို အထီးကျန်အတွဲများက ဖြည့်သည်။ O=C=N အတွက် O = 6 − 4 − 2 = 0 နှင့် N = 5 − 4 − 2 = −1။ O≡C–N အတွက် O = 6 − 2 − 3 = +1 နှင့် N = 5 − 6 − 1 = −2။ O–C≡N အတွက် O = 6 − 6 − 1 = −1 နှင့် N = 5 − 2 − 3 = 0။ ကာဗွန်သည် သုံးခုလုံးတွင် 0 ဖြစ်ပြီး အစုတစ်ခုစီ၏ ပေါင်းလဒ်သည် −1 ဖြစ်ရမည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။

O≡C–N ပုံစံတွင် အားသွင်းအကြီးဆုံးရှိပြီး အီလက်ထရွန်ဆွဲအား အများဆုံးအက်တမ်ဖြစ်သော အောက်ဆီဂျင်ပေါ်တွင် အပေါင်းအားသွင်း ထားသောကြောင့် ပံ့ပိုးမှု အနည်းဆုံးဖြစ်သည်။ O–C≡N ပုံစံက အနုတ်အားသွင်းကို အောက်ဆီဂျင်ပေါ်တွင် ထားသောကြောင့် အရေးအကြီးဆုံး ပံ့ပိုးသူဖြစ်ပြီး O=C=N က နီးကပ်စွာ လိုက်သည်။ နောက်အပိုင်းက ရှင်းပြမည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် အိုင်ယွန်သည် ဤဖွဲ့စည်းပုံများ၏ ရောနှောမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ပုံတစ်ပုံတည်းက နှောင်ကြိုးများကို မဖော်ပြနိုင်သည့်အခါ ရီဆိုနန့်စ်

အမျိုးအစားအချို့တွင် အီလက်ထရွန်များ နေရာချထားမှုသာ ကွဲပြားပြီး အက်တမ်တိုင်း တူညီသော တည်နေရာတွင် ရှိနေသည့် မှန်ကန်သော လူးဝစ်ဖွဲ့စည်းပုံ နှစ်ခု သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုရှိသည်။ ဤသည်မှာ ရီဆိုနန့်စ်ဖွဲ့စည်းပုံများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အကြား မြှားနှစ်ခြမ်း (↔) ဖြင့် ရေးသည်။ အမှန်တကယ်မော်လီကျူးသည် ရီဆိုနန့်စ်ရောနှောဖြစ်သော ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုတည်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ နှောင်ကြိုးများသည် ပံ့ပိုးသူများ၏ ပျမ်းမျှဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့အကြား ရှေ့နောက်မပြောင်းပါ။

ဖော်မိတ်အိုင်ယွန် HCOO⁻ သည် ရှင်းလင်းသော နမူနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရေတွက်ပါ- 1 + 4 + 2(6) + 1 = 18 ခု။ H နှင့် O အက်တမ်နှစ်ခုလုံးကို C သို့ ချိတ်ဆက်ပြီး အောက်ဆီဂျင်အော်ကတက်များ ဖြည့်ပြီးသောအခါ အီလက်ထရွန် 18 ခု သုံးထားပြီး ကာဗွန်တွင် 6 ခုသာရှိသောကြောင့် အောက်ဆီဂျင်အထီးကျန်အတွဲတစ်ခုသည် C=O နှောင်ကြိုးဖြစ်လာသည်။ နှစ်ထပ်နှောင်ကြိုးပါ O တွင် FC = 6 − 4 − 2 = 0 နှင့် တစ်ထပ်နှောင်ကြိုးပါ O တွင် FC = 6 − 6 − 1 = −1 ရှိသည်။ အောက်ဆီဂျင်တစ်ခုခုက နှစ်ထပ်နှောင်ကြိုးကို ကိုင်နိုင်သောကြောင့် ညီမျှသော ဖွဲ့စည်းပုံနှစ်ခု ရှိသည်။

ပံ့ပိုးသူနှစ်ခု ညီမျှသောကြောင့် ရောနှောတွင် ကာဗွန်–အောက်ဆီဂျင် နှောင်ကြိုးနှစ်ခု တူညီပြီး တစ်ခုစီသည် တစ်ထပ်နှင့် နှစ်ထပ်ကြားတွင်ရှိကာ အောက်ဆီဂျင်တစ်ခုစီသည် ပျမ်းမျှအားဖြင့် အနုတ်အားသွင်း တစ်ဝက်ကို သယ်ဆောင်သည်။ ကာဗောက်ဆီလိတ်အိုင်ယွန်များရှိ တိုင်းတာထားသော နှောင်ကြိုးအလျားများက ဤပုံနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဆိုင်ယာနိတ်ကဲ့သို့ ပံ့ပိုးသူများ မညီမျှသောအခါ ရောနှောသည် တရားဝင်အားသွင်းနိမ့်သော ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် အတူဆုံးဖြစ်သည်။

အော်ကတက်စည်းမျဉ်း ကွေးသောအခါ- မစုံသော၊ မပြည့်စုံသောနှင့် ချဲ့ထားသော ရေတွက်မှုများ

အမျိုးအစားသုံးမျိုးသည် အော်ကတက်ပုံစံနှင့် မကိုက်ညီပါ။ ဗဲလင့်စ်အီလက်ထရွန် 5 + 6 = 11 ခုပါ နိုက်ထရိုဂျင်မိုနောက်ဆိုက် NO ကဲ့သို့ အီလက်ထရွန်မစုံသော မော်လီကျူးများက အက်တမ်တိုင်းကို အော်ကတက်မပေးနိုင်ပါ၊ အက်တမ်တစ်ခုက မစုံသောအီလက်ထရွန်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ရမည်။ ဤအမျိုးအစားကို ရယ်ဒီကယ်များဟု ခေါ်ပြီး များသောအားဖြင့် ဓာတ်ပြုလွယ်သည်။

မော်လီကျူးအချို့တွင် ဗဟိုအက်တမ်ပေါ်၌ မပြည့်စုံသော အော်ကတက်ရှိသည်။ ဘိုရွန်ထရိုင်ဖလိုရိုက် BF₃ (အီလက်ထရွန် 24 ခု) တွင် B–F တစ်ထပ်နှောင်ကြိုးသုံးခုပါ ဖွဲ့စည်းပုံက ဘိုရွန်ကို အီလက်ထရွန် 6 ခုနှင့် ထားခဲ့သော်လည်း အက်တမ်တိုင်းကို တရားဝင်အားသွင်းသုည ပေးသည်။ B=F နှစ်ထပ်နှောင်ကြိုး ဖွဲ့စည်းခြင်းသည် ဖလိုရင်းကို တရားဝင်အားသွင်း +1 နှင့် ဘိုရွန်ကို −1 ပေးမှသာ ဘိုရွန်၏ အော်ကတက်ကို ပြည့်စုံစေသောကြောင့် တစ်ထပ်နှောင်ကြိုးဖွဲ့စည်းပုံသည် ပုံမှန်ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။

ကာလ 3 နှင့် အောက်ရှိ အက်တမ်များကို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အီလက်ထရွန်ရှစ်ခုထက်ပို၍ ရေးဆွဲနိုင်သည်။ PCl₅ (အီလက်ထရွန် 40 ခု) တွင် နှောင်ကြိုးငါးခုက ဖော့စဖရပ်စ်ကို အီလက်ထရွန် 10 ခု ပေးသည်။ ထရိုင်အိုင်အိုဒိုက်အိုင်ယွန် I₃⁻ (3 × 7 + 1 = အီလက်ထရွန် 22 ခု) တွင် ဗဟိုအိုင်အိုဒင်းသည် နှောင်ကြိုးနှစ်ခုနှင့် အထီးကျန်အတွဲသုံးခု ကိုင်ထားပြီး ၎င်း၏ တရားဝင်အားသွင်းမှာ 7 − 6 − 2 = −1 ဖြစ်သည်။ အစွန်းအက်တမ်တိုင်း၌ အော်ကတက်ရပြီးမှသာ ကျန်ရှိသော အီလက်ထရွန်များကို ဗဟိုအက်တမ်ပေါ်တွင် ထားပါ။

လူးဝစ်ဖွဲ့စည်းပုံအမှားများနှင့် ၎င်းတို့ကို ဖမ်းမိပုံ

အမှားအများစုသည် ရေတွက်မှုအမှားများဖြစ်သောကြောင့် အယုံကြည်ရဆုံးအလေ့အထမှာ ဖွဲ့စည်းပုံတိုင်းကို စစ်ဆေးမှုနှစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်ခြင်းဖြစ်သည်- ရေးဆွဲထားသော အီလက်ထရွန်တိုင်းကို (နှောင်ကြိုးတစ်ခုလျှင် 2၊ အထီးကျန်အတွဲတစ်ခုလျှင် 2) ရေးချထားသော စုစုပေါင်းနှင့် ရေတွက်နှိုင်းယှဉ်ပြီး တရားဝင်အားသွင်းများကို ပေါင်း၍ စုစုပေါင်းအားသွင်းနှင့် ညီမျှကြောင်း အတည်ပြုပါ။

သင့်စုစုပေါင်းသည် အတန်းဖော်၏ သို့မဟုတ် အဖြေမှန်၏ စုစုပေါင်းနှင့် အိုင်ယွန်အားသွင်း၏ နှစ်ဆဖြင့် ကွာလျှင် အားသွင်းကို မှားသောသင်္ကေတဖြင့် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ရေးပုံတွင် သင့်စုစုပေါင်းနှင့် မတူသော အီလက်ထရွန်အရေအတွက် ပါနေလျှင် နှောင်ကြိုးကို အီလက်ထရွန်နှစ်ခုအစား တစ်ခုအဖြစ် ရေတွက်ထားခြင်း သို့မဟုတ် မနေရာချထားသော ကျန်အီလက်ထရွန်များကို ရှာပါ။ အောက်ပါအမှားများသည် မှားယွင်းသောဖွဲ့စည်းပုံအများစုကို ရှင်းပြသည်။

• ကက်သိုင်းအိုင်ယွန်အတွက် အီလက်ထရွန်ထည့်ခြင်း သို့မဟုတ် အန်နိုင်းအိုင်ယွန်အတွက် နုတ်ခြင်း။ အနုတ်အားသွင်းဆိုသည်မှာ အီလက်ထရွန်ပိုသည်။
• နှောင်ကြိုးကို အီလက်ထရွန်တစ်ခုအဖြစ် ရေတွက်ခြင်း။ မျဉ်းတစ်ကြောင်းစီသည် မျှဝေထားသော အတွဲတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် အီလက်ထရွန် 2 ခုဖြစ်သည်။
• ဟိုက်ဒရိုဂျင်ကို နှောင်ကြိုးနှစ်ခု ပေးခြင်း သို့မဟုတ် ဗဟိုအက်တမ်ဖြစ်စေခြင်း။ ဟိုက်ဒရိုဂျင်သည် အီလက်ထရွန် 2 ခုသာ ကိုင်ထားသည်။
• C, N, O သို့မဟုတ် F ပေါ်တွင် အီလက်ထရွန် 8 ခုထက်ပို၍ ထားခြင်း။ ချဲ့ထားသော ရေတွက်မှုများသည် ကာလ 3 နှင့် အောက်တွင်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။
• တရားဝင်အားသွင်းကို အက်တမ်တစ်ခုပေါ်ရှိ အမှန်တကယ်အားသွင်းအဖြစ် သဘောထားခြင်း၊ သို့မဟုတ် နှောင်ကြိုးအီလက်ထရွန်အားလုံးကို အီလက်ထရွန်ဆွဲအားပိုများသော အက်တမ်သို့ သတ်မှတ်ပေးသည့် ဓာတ်တိုးကိန်းနှင့် ရောထွေးခြင်း။
• အက်တမ်များကို ရွှေ့၍ ရီဆိုနန့်စ်ဖွဲ့စည်းပုံများ ရေးဆွဲခြင်း။ အက်တမ်ရွှေ့ခြင်းသည် ရီဆိုနန့်စ်ပံ့ပိုးသူ မဟုတ်ဘဲ မတူသောဒြပ်ပေါင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးသည်။